ΚΟΥΡΑΦΕΛΚΥΘΡΑ #259: O Θείος Αιμίλιος Έχει Όρεξη Για Κουβέντα #16

aimilios16

Comments 9

  1. Αλλά εκεί στα ξένα ούτε ένας σινεμάς να δούμε Τζέμις Μποντ πριν μας υποδεκτούν με ανοιχτές αγκάλες οι γλωσσοκοπάνες και οι χαΐνηδες. Αλλά ξάφνου από την μπουκαπόρτα να βγαίνουν φουριόζοι οι σαματατζήδες με τα αλόγατα τους και να χτυπάνε κλαπατσίμπαλα από τσίγκο ! Σαν δεν ντρέπονται οι φασαριόζοι ! Αλλά αυτοί, λέει, έφερναν διάφορα τσουμπλέκια και τζάτζαλα από ξένους τόπους και απλώναν χάμω την πραμάτεια τους. Εγώ τότες ούτε κουβέντα δεν αγροικούσα γιατί μιλάγαν φρατσέζικα και φοράγαν σαλβάρια. Και εγώ ο ταλαίπωρος να λαχταράω να πάρω στο Μαριώ μια μάπα να μαζεύει τα βρωμόνερα, για να λαμπυρίζουν τα παρκέτα μας. Αχ, το Μαριώ, σωστό ντερέκι, με τους κουμπαράδες της και τα κουδινίσματα της, θα την ενόμιζες για μπασματζού αλλά αυτή ήταν από σπίτι καλό και ο πατέρας της όλη μέρα στο λιοπύρι για να της πάρει νέα τσέρκια και αρώματα από μπουγαρίνι.

  2. Kαι ήτανε τότε οι εποχές, με ναύτες, μπαρότσαρκες και καβουροδαγκάνες φρέσκες. Και τρέχαμε πάνω στα δενδρόσπιτα και στις χλωροκαλύβες, και βρίσκαμε παγωτά λιωμένα και πινέλα. Και δεν είχαμε τότες χοτ-λάιν και «μηδέν ενενήντα», και για να πάρουμε ένα τηλεφώνο πληρώναμε τα φραγκοδίφραγκα που μας έδινε η κυρα-Παχωμία. Και ο Γιωργής, αχ ο Γιωργής, ψηλός και τα μπράτσα του μοσχομύριζαν κολώνια «Μυρτώ», όχι την Αλικάκη που ξεβρακώνοταν, την άλλη με τα λεμόνια. Και δώστου τα βράδυα στο βουνό και στο βαθύλακο με τις φάβες.

  3. ωχχχχ οχι παλι θειος αιμιλιος…ΓΚρρ

  4. Μόνο ρισπέκτ. Περιμένω μυθιστόρημα του Θείου σύντομα. Ευχαριστώ.

  5. Φίλε μου Αιμίλιε συγκινημένος σε βρήκα στα ίντερνετς, έχω χρόνια να σε δω και σε έιχα ξεχάσει. Και για χρόνια αναρωτιόμουνα αν τα ματάκια μου έγιναν μαύρα από τις φούμες και τα ξενύχτια ή από κατιτίς άλλο…
    Έχομε περάσει πολλά μαζί. Τι να πρωτοθυμηθώ?
    Τότες που ξημεροβραδιαζόμασταν στην ταβέρνα του Αλκέτα στη Καλαμπάκα και καταβροχθίζαμε τη σπεσιαλιτέ του ’ψωμί και αλάτι’?
    Τότες που παίρναμε την πέτρα και τη στίβαμε και είχαμε ωραιότατο και δροσερό χυμό πέτρας να κερνάμε τις γκόμενες?
    Τότες που είχαμε πάει εθελοντές στον ισπανικό εμφύλιο και πίναμε κρασάκια στα οδοφράγματα με το Ντουρούτι και από δίπλα δώστου οι σπανιόλικες κιθάρες και τα φλαμένγκα και οι κλακέτες…
    Τότες που κοιμόμασταν με τα παράθυρα ανοιχτά, γιατί δε φοβομάσταν τίποτες, παρεκτός μια μέρα που τρούπωσε στο σπίτι ένας αλιγάτορας?

    Θα με βρείς κάτω στον Περαία στο καφενείο του Λάμπρου του Φούντα. Πέρνα να κεράσω ένα τρούμπα λίπμπρε και να θυμηθούμε τα παλιά.

    Δικος σου
    Διαμαντής

  6. ο Λαμπρος Φουντας ειναι ενας απο εμας!

  7. Κανεις δε σχολιάζει το «Πόρτο Σάλτε»;; Κανείς;;;;;;;;

  8. bueno, θα σχολιάσω εγώ το Πόρτο Αλέγκρε.. Γιατί απο κεί γράφω! Αα να πέρναγε η σκούνα του θείου Αιμίλιου να με πήγαινε στο Πόρτο Σάλτε.. Ακριβά τα άτιμα τα αεροπλάνα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.