ΚΟΥΡΑΦΕΛΚΥΘΡΑ #257: Συνέντευξη #19

s19

Comments 10

  1. Και ήτανε τότε οι εποχές, με χορούς, τραγούδια και ντιρι-ντα-χτα στην αυλή του Κίτσου του μικρού, ώσπου άρχιζε να βρέχει, και μας φωνάζανε να μπούμε στο λιακωτό, για να μη μας φάει η μαρμάγκα. Και τα καλοκαίρια με τα δίκυκλα και τα αρκέιντς, φλιπεράκι μόνο, δεν είχαμε πακ-μαν και μπούμπλε εμείς. Και ο Γιωργής, αχ ο Γιωργής, με τα γυμνασμένα κλειδοκόκκαλα να πουλάει λεμονάδες φρέσκιες στους φαράω και στους καρμίρηδες…

  2. Και να σου πάλι ο Γιώργης με την μετρέσα του την Θεία Αιμιλία αλλά τότε άλλες εποχές και μετρούσαμε και το τελευταίο φραγκοδίφραγκο στην τσέπη και τα αρμυρίκια στην θάλασσα να είναι η μόνη μας συντροφιά. Αλλά που λεφτά να πάρω καμιά ρεντικότα να βάλω όταν ήθελε το Μαριώ βόλτες και καμώματα περίεργα. Και άξαφνα να την πλησιάζει ένας κρετίνος, ένας κουμαρτζής φράγκος και να της λέει να χορέψουν χόκι-πόκι. Και το Μαριώ, αχ το Μαριώ με ντεκολτέ λουλουδάτο και ένα πασμαντερί φραντζέζικο και να νομίζεις πώς σε ετυλίγανε οι ανέμοι σαν από καλαμπόκι φίνο και λίγα πετρομαντάρινια. Και αν βγαίναμε καμιά βόλτα γεμίζανε θαρρείς τα πλεμόνια σου αέρα καθάριο και στο καρνάγιο το βράδυ να μου ποτίζει φαρμάκι το Μαριώ γιατί ήθελε λέει να τον φυσάμε τον παρά και να μην κρυώνει…

  3. Πότε θα δούμε το πρόσωπο αυτού του τύπου;

  4. Δώσε μας μια διεύθυνση να το παραγγείλουμε

  5. Οχι για να δούμε τον interviewer δηλαδή αλλά γενικότερα όλα τα κουραφέλκυθρα μαζεμένα είναι κάτι…

  6. Το Prozac δεν κυκλοφορεί στην Ελλάδα. Αλλά και να κυκλοφορούσε, θα ήταν σε mg, όχι σε ml (δεν είναι σορόπι, που θα’ λεγε και ο θείος Αιμίλιος).

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.